In de loop van de jaren heb ik origineel werk verzameld van verschillende illustratoren. De collectie hangt intussen in mijn schrijfkamer. En als het schrijven mij niet lukt, kijk ik naar de muur met kunstwerken. Ze roepen mij bemoedigend toe: ‘Vooruit, schrijf verder. Je kan het.’
(Een mens moet zichzelf wat oppeppen om aan het schrijven te blijven.)
P.S. Werk van o.a. Noëlle Smit (Beu) ontbreekt nog in mijn collectie. No – ë – le?
Ik voelde ze aankomen: de rode ogen, de natte ogen, de snotneus. Ik probeerde alles weg te slikken want een vrouw van 54 ging toch niet huilen bij de kapper! Door een kinderboek. Dus deed ik alsof ik verkouden was en haalde mijn zakdoek boven. Ik slikte en las dapper verder. De natte ogen werden nog natter, ik zou zeker griep krijgen. Toen ik ‘De raadsels van Sam’ dichtklapte, haastte ik me naar huis om de hond te kammen. En mijn hoofd in zijn vacht te stoppen. Want Bor is al twaalf en vertoont de eerste tekenen van dementie. Net zoals Sam.
Pure vakmanschap is dit boek van Edward van de Vendel. Pakkend, spannend en vol mooie zinnen. Met prachtige illustraties van Philip Hopman. Lees dit boek, ook als je hondenhater bent. Geloof mij, het wordt een klassieker!
Vandaag héél leuke lezingen gegeven in de Basisschool Sint-Michiel te Leopoldsburg. Lina en Cleo speelden toneel en deden dat fantastisch (zie foto’s).
In een andere klas kreeg ik een bijzonder grappig antwoord op een van mijn vragen…
Kaat: – Wie heeft een hond? (Heel veel vingers omhoog)
Kaat: – Wie heeft een kat? (Nog meer vingers omhoog)
Kaat: – Een paard? (Twee vingers omhoog)
Kaat: – Een konijn? (Drie vingers omhoog)
Kaat: – Een ezel? (Eén vinger omhoog)
Kaat: – O, heb jij een ezel thuis?
Leerling: – Mijn papa.
Hilariteit alom
Maar er is nog een ander aspect van lange huwelijken en daar heeft bijna nooit iemand het over. Wat begint als een streling van het oog, de aanblik van de stralende geliefde die begeerte wekt naar vierentwintiguurs gerampetamp, verandert in de loop der jaren in iets anders. De partners veranderen met het ouder worden en geraken zo aan elkaars gezelschap gewend dat de ogen niet langer het voornaamste zintuig zijn.
Uit: De zomer zonder mannen van Siri Hustvedt, De Bezige Bij, Amsterdam, 2011
Geef toe, Lady Clips & Sir Oswald zouden fantastische personages kunnen zijn voor een nieuw kinderboek. Mijn vingers tintelen, mijn hoofd wordt warm, alleen nog mails en internet uitschakelen…
Hoedje en pet ontworpen door Els Martens, foto’s door Paul Croes.
Hotnews: Bart Moeyaert wint Boekenleeuw met De Melkweg en Leo Timmers Boekenpauw met Boem. Van harte gefeliciteerd!
Vandaag de hele namiddag doorgebracht bij fotograaf Paul Croes. Hij is gespecialiseerd in dierenfotografie en neemt zich al de tijd om je hond/kat/paard te observeren en te fotograferen. Op deze foto zie je de twaalfjarige teckel, Oswald, als een echt model poseren. De zwarte massa op de voorgrond is de fotograaf aan het werk. Liggend nog wel.
Ook mijn twee Australische herders deden mee in de show. Het resultaat zal fantastisch zijn. Je krijgt de foto’s te zien zodra ik ze heb. Wordt vervolgd.
Ik citeer Geoffrey Braithwaite, hoofdpersonage uit Flauberts papegaai van Julian Barnes. En ik ben het volledig met hem eens.
(…) dan is het heerlijkste moment van het schrijven misschien wel het ontstaan van dat idee voor een boek dat nooit geschreven hoeft te worden, dat nooit bezoedeld hoeft te worden door een definitieve vorm, dat nooit hoeft te worden blootgesteld aan een minder koesterende blik dan die van zijn auteur.
Flauberts papegaai is trouwens een uitstekende aanvulling op de boekbespreking van Madame Bovary van Gustave Flaubert die doorgaat in de bibliotheek van Genk op zaterdag 31/03, van 14.00 tot 16.00 uur.
Dit prachtige notebook, met de hand gemaakt, bestelde ik bij Deirdre Thompson. (Alsof ik nog niet genoeg notebooks had!). Zij heeft samen met mij de cover gekozen, het papier, het formaat. Daarna ging ze aan ‘t werk. Ze sneed, knipte en plakte. Het notebook is zo mooi dat ik er nauwelijks in durf te schrijven. Het papier is zalig, de cover ruikt naar leder en het boek blijft open liggen als je erin schrijft.
Je vindt Deirdres werk op de website van Etsy. Ik heb het notebook nog niet betaald, dus weet ik niet hoeveel het me zal kosten. Olala.
Zaterdag 10/03 werd Els Beerten in het stadhuis van Hasselt bekroond met de prestigieuze Lavki-prijs. Uit 102 boeken, verschenen tussen 2005 en 2010, werd de prachtige roman Allemaal willen we de hemel unaniem verkozen tot het beste jeugdboek.
Allemaal willen we de hemel is een uitgave van Querido en heeft al heel wat prijzen gewonnen zoals de Boekenleeuw, de Gouden Uil Prijs van de Jonge Lezer, de Gouden Lijst en de Nienke van Hichtumprijs. De Lavki-prijs vult deze mooie lijst bekroningen aan.
Tip!
Op zondag 25/03 om 15.00 u geeft Els Beerten een lezing in het Literair Museum te Hasselt. De lezing is bedoeld voor volwassenen en de toegang is gratis. Wel even reserveren.
Trouwens, het Literair Museum is die dag uitzonderlijk open van 13.00 tot 18.00 u, een uitstekend moment om de tentoonstelling over Lod. Lavki te bezoeken. En bekijk dan meteen ook de permanente en tijdelijke tentoonstellingen van het museum. Stuk voor stuk juweeltjes!

Marijke Rekkers (Literair Museum), Goedele Ghijsen (organisatie Lavki-prijs) en Jan Van Coillie (juryvoorzitter Lavki-prijs 2011-2012)





























